Rozen, water en discussen

Ik ben niet zozeer feministisch ingesteld, enkel wanneer het mij goed uitkomt. En vandaag was het zo'n dag waarbij mij dat goed uitkwam. Het was vrouwendag!! De dag dat de vrouw gevierd wordt. Of de mannen het nu leuk vinden of niet, of de vrouw in kwestie nu de grootste ***** is of de grappigste thuis...gevierd werden de vrouwen vandaag.
'k Vroeg mij wel af welke romantische kerel deze dag in het leven heeft geroepen. Na wat opzoekingswerk kwam ik uit op een tegenslag, spijtig genoeg zijn niet alle verhaaltje romantisch...
Het was een Duitse madam die voor deze dag gezorgd heeft. Hebben die Duitsers dus toch iets goed gedaan in het verleden! Hier een woordje uitleg:
 
De Internationale Vrouwendag is een herdenking van de eerste staking van vrouwen die plaatsvond op 8 maart 1908 in New York. De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is beroemd geworden door onder meer de poëtisch verwoorde eis van de vrouwen: "brood en rozen". De staking was het prille begin van de strijd voor de vrouwenemancipatie en tegen de vrouwendiscriminatie. In 1900 deed de Duitse socialiste Clara tijdens een conferentie voor socialistische vrouwen in Kopenhagen het voorstel om 8 maart uit te roepen tot Internationale Vrouwendag. 

Mijn cadeau van de dag: een felrode roos van mister Tiago (also known as de fitnescoach en de brandweerman)!

 Vrouwen, een gelukkige vrouwendag gewenst!

Aan het water dat met bakken uit de hemel viel was te merken dat Moeder Natuur geen roos had gekregen vandaag. In nog geen minuut tijd werden straten omgetoverd tot rivieren waar je makkelijk op zou kunnen wildwaterraften! Makkelijke manier om de straten proper te houden...

Gelukkig kwam al dat water pas nadat het leuke van de dag gedaan was. Onze leerkracht L.O. had mij een tijdje geleden al gevraagd of ik eens een les wilde geven over discuswerpen. Door het wisselvallige weer werd het altijd maar uitgesteld, tot vandaag...
Van thuis uit had ik een maandje geleden al een oude discus, enkele vodden en een paar oude werpschoenen ontvangen. Dus ikke vandaag met mijn discus in de vod op naar school.
De kinderen van 12 tot 16 jaar hebben kunnen kennismaken met het discuswerpen en wat dat precies inhoudt. Veel gestuntel en pannenkoeken in de lucht natuurlijk, maar het is de ervaring die telt. En ze vonden het leuk om eens een "vreemde" sport uit te proberen.
Man man man ik kreeg weer enorm veel zin om zelf aan de slag te gaan met mijn discus! Om zelf weer te beginnen trainen. Het is zo lang geleden...
Ik kijk uit naar mijn hereniging met de discuscirkel.
Tot dan zal ik nog maar wat toertjes rond de landingsbaan lopen en naar de fitnesstraining gaan.

See you next time and keep up the good work!

Sofia -x-